همه چیز در باره ی برگر کینگ

در پایان سال مالی 2013 برگر کینگ اعلام کرد که بیش از 13000 شعبه در 79 کشور دنیا دارد و از این تعداد 66 در صد در آمریکا هستند و 99 در صد از آنها مالکیت خصوصی دارند.این کمپانی برای گسترش شعبات خود از مدل های متفاوتی از فرانچایزینگ (Franchising)بهره برده است. شیوه ی واگذاری شعب در مناطق مختلف متفاوت است.برخی از شعبات منطقه ای به عنوان شعبه اصلی در نظر گرفته می شوند و مسئول واگذاری و دادن مجوز به سایر شعب هستند.به خاطر نداشتن یک روال مشخص در روابط با شعبه ها معمولا این کمپانی با مشکلات قانونی متعددی مواجه می شود.

برگر کینگ منوی خود را از یک همبرگر ساده،سیب زمینی سرخ کرده،سودا و میلک شیک در سال 1954 ، به بازه متنوع تری از محصولات گسترش داد در سال 1957 Whopper را به منوی خود اضافه کرد که به نماد این رستوران تبدیل شد.

تاریخچه برگر کینگ

پایه گذار برگر کینگ Keith J.kramer و همسرشMatthew burns uncle حق انحصاری 2 دستگاه را به نام Insta ماشین خریداری کردند و اولین رستوران خود را افتتاح نمودند و نام آن را بر اساس دستگاه پخت برگر Insta Burger King , Insta Broiler گذاشتند این دستگاه در پخت همبرگر عملکرد قابل قبولی داشت و تمام شعبه ها جهت پخت برگر از این دستگاه استفاده می کردند.از دیگر دستگاه ها و تجهیزات پخت برگر در برگرکینگ می توان دستگاه پخت برگر اتوماتیک نیکو، تستر نان پرینس کستل، هلدینگ برگر پرینس کستل، سرخ کن فرای مستر سه وت و مایکروویو منو مستر را نام برد.

با به وجود آمدن مشکلات اقتصادی برای شرکت در سال 1959 برگر کینگ،به صاحبان شعبه میامی James Mclamore و David R.Edgerton فروخته شد.آنها باز سازی هایی را آغاز نمودند و در اولین قدم نام شرکت را به برگر کینگ تغییر دادند و این مجموعه را به مدت 8 سال به عنوان یک شرکت منفرد اداره کردند(تدریجا به 250 شعبه در امریکا گسترش پیدا کرد) قبل از اینکه در سال 1967 به کمپانی Pillsbury فروخته شود.

در اواخر دهه 70 و اوایل دهه 80 مدیریت Pillsbury تلاش های فراوانی در جهت بازسازی برگر کینگ انجام داد.مهم ترین اقدامی که توسط این شرکت صورت پذیرفت زمانی بود که مدیر اجرایی مک دونالد، دونالد اسمیت را برای نو سازی برگر کینگ و خرید تجهیزات فست فود استخدام کردند .در طرحی به نام عملیات ققنوس شرکت را در تمامی سطوح بازسازی کرد این تغییرات شامل تغییراتی در قراردادهای فرانچایزی،منو بورد و حتی استاندارد سازی طراحی داخلی بود. اسمیت قبل از اینکه فروش شرکت کاهش پیدا کند در سال 1980 برگر کینگ را برای پیوستن به شرکت پپسی کولا ترک کرد.معاون اجرایی Pillsbury ،Norman E.Brinker به کارگرفته شد تا برند را در مقابل رقیب اصلی خود مک دونالد تقویت کند یکی از کارهایی که انجام داد راه اندازی یک کمپین تبلیغاتی علیه بزرگترین رقبای خود بود که به جنگ های برگری شناخته می شوند. تلاش های اسمیت و برینکر در ابتدا موثر بود اما بعد از جدا شدن آنها از مجموعه، Pillsbury بسیاری از تغییراتی را که آنها به وجود آورده بودند دیگر ادامه نداد و به ساختار اولیه بازگشتند ، این فعالیت ها رشد شرکت را متوقف کرد و فروش باز هم کاهش یافت و Pillsbury و برگر کینگ تدریجا دچار رکود مالی شدند.در نهایت در سال 1989 Pillsbury به مالکیت شرکت British entertainment conglomerate Grand Metropolitanدر آمد. در ابتداGrand Met مدیر اجرایی تازه کاری را به نام Barry Gibson به مدیریت این مجموعه در آورد.تغییراتی که او در طی دو سال دوره ی تصدی خود به وجود اورد یا بسیار مورد توجه قرار می گرفت و یا کاملا اشتباه بود.معرفی محصولات جدید موفق و محصولاتی که مرتبط با کمپانی والت دیزنی بودند با به وجود امدن مشکلاتی در برنامه های تبلیغاتی از مسیر اصلی منحرف شدند به علاوه Gibson برای به دست آوردن سود بیشتر بسیاری از دارایی های شرکت را فروخت و کارمندان زیادی را اخراج کرد.بعد از جدا شدن گیبسون مدیران اجرایی زیادی با تغییر دادن منو و یا قرار داد بستن با شرکت های تبلیغاتی مختلف سعی در احیای مجدد این برند کردند اما سرانجام ایجاد نکردن یک نهاد نظام مند توسط یک سری صاحبان متفاوت و نا کارآمد این برند را به ورطه نابودی کشاند تا جایی که تعداد زیادی از شعبه ها از مجموعه خارج شدند و ارزش کلی آن در سرازیری سقوط قرار گرفت. در اوایل قرن بیست و یکم شرکت برگر کینگ با ارزش 1.5 بیلیون دلار آمریکا به یک شرکت سرمایه گذاری که توسط TPG Capital اداره می شد فروخته شد. صاحبان جدید به سرعت در صدد نوسازی شرکت بر آمدند و با استراتژی های نو و به راه انداختن کمپین های تبلیغاتی، باز نویسی منو، معرفی یک کانسپت رستورانی جدید به نام BK Whopper Bar و مدلی از طراحی داخلی جدید به نام 20/20 تا سال 2006 برگر کینگ را به اوج خود رساندند.

با وجود موفقیت های چشمگیری که به دست آوردند بحران مالی سال های 2010-2007 شرکت را از لحاظ اقتصادی با مشکلاتی مواجه کرد و این در حالی بود که رقیب آنها یعنی مک دونالد به سرعت در حال رشد بودو ارزش در حال سقوط برگر کینگ باعث شد تا نهایتا TPG و شرکایش این شرکت را با ارزش 3.26 بیلیون دلار آمریکا 3G Capital Of Brazil واگذار نماید.تحلیلگران معتقد بودند که شرکت 3G برای بازگشت سرمایه های از دست رفته برگر کینگ باید هزینه سنگینی بپردازد.3G سهام برگر کینگ را از تالار بورس نیویورک بیرون اورد و این پایانی برای 4 سال سهامی عام بود.این تصمیم در جهت تعمیر زیر ساخت های اقتصادی شرکت و رقابت با مک دونالد در فضایی به دور از نگرانی از راضی نگه داشتن تمامی صاحبان سهام اتخاذ شده بود.در اگوست سال 2014، 3G اعلام کرد که قصد دارد با خرید کافی شاپ و رستوران زنجیره ای کانادایی Tim Horton با حمایت Warren Buffet’s(سرمایه گذار شرکت Berkshire Hathaway) این دو رستوران زنجیره ای را با هم ترکیب کند.هر دو شرکت بعد از ترکیب شدن به فعالیت های خود به صورت جداگانه ادامه می دهند.یک نماینده از تیم هورتون اعلام کرد که طرح پیشنهادی ادغام به ما اجازه میدهد تا منابع برگر کینگ را برای رشد بین المللی مورد استفاده قرار دهیم.امروزه این شرکت ترکیبی سومین رستوران زنجیره ای بزرگ در سطح بین المللی می باشد.

تجهیزات برگر کینگ

با گسترش شرکت همانند منو، تجهیزاتی که کمپانی جهت پخت برگر از آن استفاده می نمود تغییر پیدا کردند. برگرها همیشه به صورت مکانیکی پخته می شدند دستگاه اصلی Insta broiler نام داشت که یکی از دو دستگاهی بود که موسس برگر کینگ قبل از افتتاح رستوران آنها را خریداری نموده بود.Insta Broiler داوزده ( 12 ) گوشت برگر را در یک سبد سیمی به صورت همزمان می پخت.زمانی که Mclamore و Edgerton شرکت برگر کینگ را خریداری نمودند این دستگاه را به مدلی به اسم Flame Broiler ارتقا دادند که متشکل از دو شعله بود و گوشت های برگر بر روی یک زنجیر حرکت می کردند دستگاه جدید با حفظ نرخ پخت از کیفیت بالایی برخودار بود و تا 40 سال در سیستم از آن استفاده نمودند تا زمانی که برگر کینگ یک برویلر با سرعت های متفاوت طراحی کرد که می توانست با آن ایتم های متنوعی را در بازه های زمانی متفاوت بپزد این مدل اولین بار در سال 1999 مورد آزمایش قرار گرفت و به دو مدل توسعه پیدا کرد این برویلرهای جدید را یک دستگاه food holding همراهی می کند که مجهز به یک سیستم کامپیوتری جهت نظارت و کنترل بر روی محصولات طبخ شده است.این سیستم باعث یکنواخت ماندن طعم محصولات می شود در حالیکه این قابلیت را فراهم می آورد که با پیش بینی دقیق تر فروش هزینه ها را کاهش دهند.از دیگر دستگاه های برگر کینگ می توان دستگاه پخت برگر اتوماتیک نیکو (JF63)، تستر نان پرینس کستل، هلدینگ بین پرینس کستل، سرخ کن فرای مستر سه وت و مایکروویو منو مستر را نام برد.

محصولات برگر کینگ

اولین باری که برگرکینگ در سال 1953 در Jacksonville افتتاح شد منوی آن شامل همبرگر ،‌ سیب زمینی سرخ کرده ، نوشیدنی غیر الکلی ، میلک شیک و دسر بود . بعد از اینکه شعبه میامی افتتاح شد و مجموعه Instaburger به برگرکینگ تغییر نام داد، گستره منوی خود را با اضافه نمودن ساندویچ Whopper در سال 1957 افزایش داد . این همبرگر 1/4 پوندی ( 110 گرم )‌ توسط James Mclamore و David R.Edgerton‌ به عنوان راهی برای تمایز دادن برگرکینگ به دیگر برگرهای آن زمان به وجود آمد . از ابتدا نام Whopper با نام برگرکینگ مترادف و به نقطه تمرکزی در تبلیغات تبدیل شد . این شرکت حتی رستورانهای سبک کیوسک جدیدش را با نام Whopper نام گذاری کرد.

در طرح نوسازی ققنوس، دونالد اسمیت (‌Operation Phoenix) در سال 1978 خط ساندویچ ویژه ای به برگرکینگ اضافه کرد. این خط جدید شامل ساندویچ های غیر همبرگری مانند مرغ و ماهی بود. خط ساندویچ جدید ایده ای برای جلب رضایت افراد 18- 34 سال بود که مشتاق بودند به ازای خدماتی با کیفیت بالاتر پول بیشتری بپردازند .

طرح دیگری که دونالد اسمیت سهم قابل توجهی در آن داشت اضافه کردن خط صبحانه به منو بود که تا آن زمان برگرکینگ وارد این مارکت نشده بود. خط صبحانه برگرکینگ Am Express نام داشت که محصولاتی نظیر تست فرانسوی ( ‌French Toaste ) و مافین ( Mini Muffin ) عرضه می کرد.

با گسترش شعبات برگرکینگ در داخل و خارج آمریکا محصولاتش بر اساس ذائقه مردم هر منطقه و یا عقاید مذهبی آنها بومی شدند. تفاوتهای فرهنگی باعث شد تا موادی نظیر تری یاکی ( Teriyaki )، چغندر (‌ Beetroot) و تخم مرغ سرخ شده به Whopper اضافه شوند وهمچنین درخاور میانه محصولات حلال در شعب برگر کینگ ارائه می شدند . برای فروش بیشتر ، BK گاها برای مدت زمانی محدود محصولات جدیدی را به منو اضافه می کرد. آیتم هایی مثل دبلWhopper تگزاس و یا ساندویچ هایی با قارچ و پنیر سوئیسی در طول سال های متمادی به صورت گردشی به منو اضافه و یا کم میشوند .

برگرکینگ در سال 1993 برای جذب تمام اقشار جامعه و رقابت با سایر رقبا نظیر Wendy’s منویی چند لایه با آیتم هایی با قیمت 99 سنت ، 1/99 سنت ، 2/99 سنت طراحی نمود. در طرح نوسازی ققنوس علاوه بر قیمت گذاری آیتم های منو ، وعده های کاملی با قیمتهای جدید طراحی شدند . این وعده شامل 7 محصول بود :

1-Whopper Jr

2- مرغ سوخاری 5 تکه

3- چیز برگر بیکن

4- سیب زمینی سرخ کرده متوسط

5- نوشابه متوسط

6- پیاز حلقه ای سوخاری

7- میلک شیک کوچک

در سال 2002 و 2006 ، BK منوی خود را بازنگری کرد و آیتم های زیادی را اضافه و حذف نمود مثل چیلی و Rodeo Cheeseburger ‌ .

تولید بسیاری از آیتم های منو متوقف شدند، برخی از آیتم ها بهبود پیدا کردند و یا به یک محدوده خاص منتسب شدند . در سال 2003 ،برای جذب بهتر ذائقه افراد بزرگسال آیتم های جدید و متنوعی شامل محصولات جدیدی که با مرغ درست می شدند،سالادهای جدید و خط قهوه BK Joe به منو اضافه شدند.

برخی محصولات جدید مثل خط املت ساندویچ و یا خط برگر استکر ( BK Stacker ) به واسطه حجم زیادشان و مقدار زیاد چربی های ترانس و اشباع باز خورد منفی داشتند، تعداد زیادی از این محصولات مواد اولیه ی با ارزشی داشتند مثل سینه مرغ ،‌گوشت گاو اسکاتلندی ، پنیر طبیعی مثل چدار و (‌Pepper Jack )‌؛ اگرچه همه این محصولات مثل خط BK Bugette انتظارات فروش را برآورده نساختند.

کمپانی 3G با خرید شرکت در سال 2010 ، برنامه ای برای باز ساخت منو برای دور شدن از رویکردهای قبلی طراحی کرد ، اولین اقدام تغییر فرمولاسیون مرغ سوخاری در سال 2011 بود . در طول چند ماه تقریبا20 محصول جدید مورد تحقیق و توسعه قرار گرفتند و سایر محصولات در فرمولاسیون شان بازنگری شد

مانند Chef ‘s Choice Burger و در نهایت آیتم های منو به 10 عدد کاهش پیدا کردند. برگرکینگ در سال 2012 – 2011 باز هم تغییراتی در منو ایجاد کرد.این تغییرات شامل اضافه کردن بستنی های جدید،اسموتی ها ، فراپه و چیکن استرپس بود .

مهمترین اقدام،‌تغییر فرمولاسیون Whopper با پنیر و بسته بندی جدید بود.